فریاد سکوت

عکس و نوشته ای که روی شیشه عقب ماشین بود از دور توجهم رو جلب کرد. با رد کردن چند تا ماشین خودمو رسوندم پشتش.

رو شیشه عقب در کنار عکس جوانی نوشته بود:

شادی روح بزرگ مرد ایران زمین

شهید محمد کامرانی صلوات

با وجود اینکه به دلیل سرعت زیاد عکس گرفتن از این  صحنه کار خیلی سختی بود تصمیم گرفتم سعی خودم رو بکنم (که البته شکست خوردم). در حال تلاش بودم که راننده تو آینه عقب دوربین رو تو دست من دید. با خودم گفتم کارم در اومد حالا فکر می کنه می خوام براش دردسری درست کنم. ولی آقای راننده انگشتاش رو به علامت پیروزی برد بالا. سرعتم رو بیشتر کردم  و در حال سبقت من هم با علامت پیروزی جوابش رو دادم سرش رو که به طرفم برگردوند به پهنای صورت اشک از چشماش جاری بود و دستش به علامت پیروزی همچنان بالا.

پ.ن.1: محمد کامرانی کیست؟

پ.ن.2: متاسفانه  این بهترین عکسی بود که تونستم تو اون وضعیت بگیرم.

Advertisements

خاله موش ها رو با گربه ها چه کار

سلام خاله مرضیه

من داینا هستم. نه از اون داینا های آروم و مهربون، بد اخلاقم و عصبانی. از دوستانم شنیدم که شما کار جدیدی رو می خوای شروع کنی. و این عصبانیم کرده. من اینجوریم دیگه. وقتی می بینم آدمهایی که دوستشون دارم دست می زارن  تو دست آدم بدا. آدم های دروغ گو و بهشون کمک می کن تا دروغشون رو رنگ و لعاب بدن عصبانی می شم. سختم ه نمی تونم باور کنم کسی کپل و خواب آلو رو ساخته، کسی که بتونه بگه » زی زی گولو آسی پاسی دراز کوتاه تا به تا» کسی که نوک و طلا و نوک سیاه و هاپو کومار رو دوست داشته باشه. کسی که … مگه می تونه برا آدمهایی کار کنه که می گن کدوم ندا؟

راستش خاله مرضیه من نمی تونم دوست نداشته باشم. شایدم از این عصبانی می شم. عصبانیم چون نمی خوام از دستت بدم. نمی خوام وقتی لیست درست می کنم ازدوستای آدم بدا اسم تو رو کنار شریفی نیا و رضازاده بیارم. تو از جنس اونا نیستی تو خوبی. به خاطر یه داینای کوچولو و  میلیونها مثل من که با تو و حرفهای تو بزرگ شدن خوب بمون. پاک بمون. من می خوام باز هم دوست داشته باشم.

قربانت داینا.

نوشته شده در جامعه, سیاست. Leave a Comment »

چرا باید در انتخابات شرکت کرد / مسئله تاثیر مشارکت

پيش ن.: در مطلب قبل بحثي پيرامون برخي استدلال هاي طرفداران تحريم آغاز شد. در آن مطلب به اختصار به مسئله ارتباط بين ميزان مشارکت در انتخابات و مشروعيت نظام با مقايسه موردي مشارکت در جوامع مختلف، پرداخته شد. در اين مطلب به دليل ديگري که گروهي براي عدم شرکت در انتخابات مطرح مي کنند پرداخته خواهد شد.

بخش عظيمي از جامعه ايراني- چه آنها که در انتخابات شرکت مي کنند و چه آنها که  طرفدار تحريم انتخابات هستند- شرکت در انتخابات را بي فايده مي دانند و معتقدند حکومت به هر حال کسي که خود مي خواد  را از صندوق بيرون خواهد کشيد. از نظر اين دسته شرکت در انتخابات تنها مورد استفاده تبليغاتي و به اصطلاح پز سياسي حکومت شده، و هيچ تاثيري در نتيجه ندارد.

به منظور بررسي تاثير ميزان مشارکت مردم در انتخابات و راي آنها در انتخاب افراد، مي توان به مقايسه آراي نامزدهايي که در دور اول انتخابات مجلس هشتم به مجلس راه يافتند با آراي همين افراد در انتخابات مجلس ششم پرداخت.

از ميان 19 نامزد انتخابات مجلس هشتم در حوزه انتخابيه تهران که در دور اول راهي مجلس شدند آراي 7 نفر که در انتخابات مجلس ششم نيز شرکت داشتند در دسترس بود.

در جدول زير تعداد آراي اين نامزدها در دو دوره مجلس و درصد تغييرات آنها آمده است.

table01

مي بينيم که اين افراد با افزايش اندکي در ميزان آرا موفق شده اند به عنوان نفرات برگزيده بين 19 نفر اول در انتخابات مجلس هشتم راهي مجلس شوند. در حالي که همين افراد در انتخابات مجلس ششم حتي نتوانسته بودند بين 30 نفر اول قرار بگيرند. مسئله وقتي جالبتر مي شود که بدانيم در انتخابات مجلس هشتم تعداد واجديدن شرايط براي شرکت در انتخابات بيش از 23 درصد نسبت به دور ششم مجلس افزايش داشته است. اين بدان معني است که نسبت آراي اين افراد به کل واجدين شرايط عموما افزايش چنداني نداشته و حتي در مورد آقايان «حداد عادل»، «باهنر» و «مرندي» اين نسبت کاهش نسبی نيز داشته است.

به عبارت ديگر اين افراد با راي واقعي مردم البته مردمي که در انتخابات شرکت کردند، (و هميشه شرکت خواهند کرد) راهي مجلس شدند.

پ.ن 1: مشارکت مردم تهران در انتخابات مجلس ششم 57 درصد و در انتخابات مجلس هشتم دور اول 27 و دور دوم 13 درصد بود. تفاوت بين اين دو انتخابات به حدي است که کل شرکت کننده ها در انتخابات مجلس هشتم کمتر از آراي نفر اول انتخابات مجلس ششم است.

پ.ن 2: فراموش نکرده ایم در انتخابات ریاست جمهوری هفتم ، در حالی که اکثریت قریب به اتفاق نهادهای حکومتی مخالف ریاست جمهوری خاتمی بودند و پشتیبان رقیب او بودند، رای مردم موجبات پیروزی وی را فراهم کرد.

———————————————

لینک مطلب در بالاترین

چرا باید در انتخابات شرکت کرد // مسئله مشروعیت

باز هم انتخابات و اينبار نيز همانند چند دوره اخير  بحث اصلي در فضاي مجازي بين طرفداران تحريم و مخالفان آن در جريان است. هر چند اين بار آتش تحريم کم فروغ تر از انتخابات گذشته مي نمايد، ولي هنوز کم نيستند کساني که  اطرافيان را به تحريم دعوت مي کنند و  تحريم را تنها گزينه درست برخورد با انتخابات در ايران مي دانند. با وجود اينکه دلايل زيادي در رد استدلال هاي تحريمي ها ارائه شده و هرچه بگوييم تکرار مکررات است، تصميم گرفتم من نيز يک بار ديگر اين بحث را تکرار کنم. چرا که موضوع را بسيار پر اهميت و حياتي مي دانم. در اين راستا در مطالب مختلف سعي خواهم کرد به بحث پيرامون استدلال­هاي تحريميون براي عدم شرکت در انتخابات بپردازم.

استدلال اول اکثر مبلغين تحريم انتخابات اين است که: « عدم شرکت در انتخابات موجب زير سوال رفتن مشروعيت انتخابات و نظام در سطح بين اللملي خواهد شد.»

سوالي که از گروه اول مي توان کرد اين است که، چگونه شرکت پايين تر افراد در انتخابات مشروعيت نظام و يا انتخابات را زير سوال مي برد آيا نظام سياسي و انتخابات سوييس با 45 درصد و انگليس با 50 درصد* و يا آمريکا با 36 درصد* شرکت کننده در آخرين انتخابات کنگره و 66 درصد در انتخابات رياست جمهوري اخير که از سال 1908 ميلادي بي سابقه بوده، فاقد مشروعيت است؟ آيا ازبکستان با 96 درصد و يا کوبا با 90 درصد مشارکت در انتخابات داراي حکومتي دموکرات و مشروع هستند؟ انتخابات رياست جمهوري در عراق را به خاطر داريد؟ انتخاباتي که با 99 درصد شرکت کننده و با راي 100 درصدي صدام حسين انجام مي گرفت؟

انتخابات مجلس هشتم را یادتان هست؟ آیا  مشارکت 27 درصدی در دور اول و تنها 13 درصد در دور دوم انتخابات در تهران مشروعیت نظام و یا مجلس و یا نمایندگان را زیر سوال برد؟ آیا همین مجلس نیست که امروز قوانینی را تصویب می کند که در کشور محل زندگی من و شما واجب الاجراست؟

براي روشن تر شدن موضوع و آگاهی بیشتر از نحوه آماده سازی رسانه های حکومتی در ایران برای برخورد متناسب با میزان مشارکت مردم در انتخابات پيشنهاد مي کنم، به پژوهشي که در صدا و سيماي ايران پيش از انتخابات مجلس هشتم و به منظور تبيين استراتژي تبليغاتي اين مجموعه بعد از روشن شدن ميزان مشارکت در انتخابات، با عنوان «میزان مشارکت مردم و سناریوهای تبلیغاتی» انجام گرفته است، مراجعه کنید.

پ. ن 0: در اینباره به مسائل دیگری نیز می توان اشاره کرد. از جمله این سوال اساسی که  گیرم عدم شرکت در انتخابات مشروعیت نظام را زیر سوال ببرد. خوب بعد چه؟ برنامه تحریم کننده های عزیز برای بعدش چیست؟ و بسیاری مسائل دیگر که نیازی به تکرار آنها نمی بینم.

پ.ن 1: طرفداران تحریم انتخابات از نظر من کسانی هستند که، در انتخابات شرکت نمی کنند و دیگران را نیز به عدم شرکت دعوت می کنند، و عموما تحریم انتخابات را فعالیتی سیاسی جلوه می دهند.

پ.ن.2: صحبت پیرامون استدلال های دیگر تحریمیون را در مطلب بعدی پی خواهم گرفت.

*:  میزان مشارکت مردم و سناریوهای تبلیغاتی

لینک مطلب در بالاترین